આને કહેવાય આસ્થા ( Self Confidence )

વરસાદની અછત  અને દુષ્કાળથી  બચવા માટે એક ગામમાં મેઘરાજા અને ઇશ્વરને મનાવવા ગામનાં મેદાનમાં પ્રાથનાનું  આયોજન કરવામાં આવ્યું. આખું ગામ ભેગું થયું હતું. ફક્ત એક નાનકડો છોકરો છત્રી લઇને આવ્યો હતો. આને કહેવાય આસ્થા,આત્મવિશ્વાસ ( Self-Confidence )

જોકે આ વાત એક ઘડી કાઢેલો સુવિચાર છે,  પણ આપણે જેને આસ્થા કહીએ છીએ, તે આસ્થાના લેવલ વિષે, આસ્થાની ગુણવત્તા (Quality ) વિષે  સિધી શંકા વ્યક્ત કરતો પ્રહાર છે. આત્માને ઢંઢોળતો એક ચાબખો છે. જે જે વાતો આપણા વશમાં નથી, જ્યાં જ્યાં આપણે આત્મ સમર્પણ કરીને   ઇશ્વર જેવી સત્તા કે સુપ્રીમ પાવરને હવાલે થઇ જઇ છીએ, તે ક્ષણ પછી, આપણે  તે જ આસ્થાને ઓસરતી નબળી પડતી અને છીછરી થઇ જતી અનુભવીએ છીએ, એટલું જ નહીં ધીરે ધીરે તેને સ્વિકારતા પણ થઇ જઇએ છીએ. અને તે આસ્થા અનાસ્થામાં ક્યારે પરિવર્તીત થઇ જાય છે અને ક્ષુદ્ર રુપ ધારણ કરી લેછે તેની આપણને ખબર પણ પડતી નથી.

કહેવા ખાતર આપણે કહી દઇએ છીએ કે ઉપરવાળાની ઇચ્છા વગર પાંદડુય હલતું નથી. તેમ છતાં આપણે કાળા અને લીલા પીળા ડગલા પહેરેલા જ્યોતિષિઓ પાછળ દોટ મૂકીએ છીએ, વાસ્તુ શાસ્ત્રીઓ અને લાલપીળા ધાગા બાંધી દેનારા તીક્ડમબાજોને ઇશ્વરથીયે આગળ સમજી અને તેમની પાછળ આંટાં-ફેરા કરીએ છીએ. આનાથી વધારે અનાસ્થાના બીજા ક્યા દખલાઓ હોઇ શકે ?

આજ કાલ ટી.વી ચેનલો ઉપર રાત્રે ૧૦ વાગ્યા પછી કમજોર આસ્થા વાળા કમજોર અને નબળા મન વાળા લોકો માટે આવા તીકડમબાજો હાજર થઇ જાય છે. એક સફેદ અને કાળી ટ્રિમ કરેલી દાઢી વાળો અને શેમ્પુ કરેલા રેશમી વાળ વાળો તીકડમબાજ તમારી રાશીઓના નામ લઇને ચાલુ થઇજાય છે. એક લાંબાવાળ વાળો બુરી નજરથી બચવા તાવીજો લઇને હાજર થઇ જાય છે. એક સુંદર મોડેલ ગર્લ જેવી લાગતી માનુની બાર ગર્લ જેવા  કપડામાં પહેરીને ટી.વી. ચેનલ પર આવે છે અને કોડા કોડીના ખેલ ખેલી અને તમારા જિંદગીના સુખ દુ:ખો બતાવવા લાગે છે. આ બધા અનાસ્થાના ભરપૂર દાખલાઓ છે. એક બાજુ ટી.વી. ચેનલ વાળા ઢોગી અને ધુતારાઓ અને તાંત્રીકોને ખુલ્લા પાડવાનો દાવો કરે છે અને બીજી બાજુ તે જ ચેનલ વાળાઓ રાત્રે ૧૦ વાગ્યા પછી તમારી આસ્થા અનાસ્થાનો લાભ લઈ આવા જ ધુતારાઓને લાવી વેપલો કરે છે. કોને આસ્થા કહેશો કોને આનાસ્થા ? શેર બજારની જેમ ભગવાનોની મારકેટ ઉપર નીચે થતી રહે છે. ક્યારેક તીરુપતી તો ક્યારેક સાંઇબાબા ક્યારેક લાલબાગના રાજા..

વરસાદની અછત માટે જો ઇશ્વરને પ્રાર્થના કરવાનું આયોજન હોય તો શહેરનો એક એક વ્યક્તિ પેલા બાળકની જેમ આસ્થા સાથે  જો છત્રી લઇને આવે તો મને લાગે છે કે વરસાદ અચૂક આવે જ. કદાચ ઇશ્વર આપણી અનાસ્થાને પારખી ગયો છે. આપણું જુઠાપણું જાણી ગયો છે. એકાદ લાખ રુપિયાની તાતી જરુરત ઉભી થઇ હોય ત્યારે મંદિરમાં ઇશ્વરને અરજ કરવા જતો માણસ થેલો લઇ ને જતાં જોયો છે ? કારણ કે આસ્થા ઘણી છીછરા સ્તરે હોય છે. માનો કે ન માનો હું તો આને અનાસ્થા જ કહું છું. નરસિંહ મહેતાએ પુરી આસ્થા સાથે અરજ કરીને ગાયું હશે “ મારી હુંડી સ્વિકારો મહારાજ રે, શામળા ગીરધારી “  અને શામળો, શામળશા શેઠ બનીને હાજર થયો હશે, આ દાખલો કદાચ બન્યો હશે તો તે સાચી આસ્થાનો હશે.

 

એક જુની રચના મઠારવાની કોશીષ કરી છે.

 

ન માંગુ હવે કૈં હું તારા કને,

અમારો ભરોસો તને ક્યાં હવે !

 પંગુને દઇ દે તું ચરણો ભલે,

ઢગો રેતના હું ચડું નૈ હવે.

 હતો બોલકો હું તુજથી ઘણો,

કદી મૌન હોઠો ખુલે નૈ હવે.

 અગર વાત છે કોઇ આસ્થા તણી,

ફરી એક ફેરો કરી જા હવે.

 અમારી જ વાતો કરી છે તને

મને વાત તારી કરી જા હવે        (સ્વરચિત)

 

 બ્લોગ- ૬૫